Home ⁄ O nama

O nama

Turistička organizacija Prijestonice Cetinje osnovana je u martu 2005. godine. Osnivač Organizacije je Prijestonica Cetinje, a njena prava i obaveze utvrđene su Zakonom o turističkim organizacijama i Statutom Turističke organizacije Prijestonice Cetinje.

Djelovanje Turističke organizacije Prijestonice Cetinje odnosi se na unaprijeđenje i promociju izvornih vrijednosti područja Prijestonice Cetinje u pravcu razvoja turizma, saradnju sa pravnim i fizičkim licima koja se bave turizmom i ugostiteljstvom, muzejima, crkvama, gradskom upravom, nacionalnom turističkom organizacijom, civilnim sektorom i drugim subjektima koji se na posredan ili neposredan način bave turizmom i ugostiteljstvom.

Turistička organizacija Prijestonice Cetinje bavi se i organizacijom kulturnih, sportskih i drugih manifestacija koje doprinose obogaćivanju turističke ponude na gradskom i ruralnom području. Takođe, pomenuta organizacije podstiče i organizuje aktivnosti vezane za zaštitu životne sredine, obezbjeđuje smještaj i osmišljava aktivnosti tokom boravka studijskih grupa i novinara na teritoriji Prijestonice Cetinje, pruža informacije turistima, registruje i prati turistički promet i sprovodi druge aktivnosti vezane za ocjenjivanje kvaliteta turističkog proizvoda na području Prijestonice Cetinje.
Info punktovi

U okviru Turističke organizacije Prijestonice Cetinje djeluju dva info punkta na gradskom području, te turistički parking.

Info – punkt 1: Njegoševa 39. 067 266 260
Info – punkt 2: Ćipur, staro igralište. 067 265 408

Dobrodošli u divlju ljepotu!

U „dolini bogova“ otkrijte priču o crnogorskoj prošlosti kroz bogatstvo istorijskih zdanja i muzeja. Naprijed – lavirintom cesta kojima su se šepurile aristokrate Evrope. Oslušnite život u dvoru kralja Nikole Petrovića, gdje su princeze kovale djevojačke snove o budućnosti. Pod stoljetnjim lipama, provjerite kako mjesec „siplje zrake magičeske, čuvstva tajna neka budi“ u zaostavštini duhovnog vladara, velikog mislioca i pjesnika Petra II Petrovića Njegoša. U njegovoj Biljardi pogledajte prvi bilijarski sto koji su iz Kotora na plećima donijeli crnogorski mladići. A to je tek početak, svako zdanje krije svoje priče. Čak se, u gradu pod Lovćenom, čuvaju  tri velike hrišćanske svetinje: ikona Bogorodice Filermose, ruka svetog Jovana Krstitelja i čestica Časnog krsta. A na ulicama – živi teatar. Stvaraju ga studenti akademija, glumci, likovnjaci, muzičari, novi kreativni trag na tradicionalnoj baštini. Grad sa koprenom začaranosti, zaustavljenosti u vremenu, pomislićete, i taj vas osjećaj neće napuštati ni u okolnim mjestima: Rijeci Crnojevića, Njegušima, pod obroncima Lovćena, na Ivanovim koritima. Svuda romorenje o prošlosti. Svuda  toplo domaćinstvo. Nemojte se nećkati  kad vam ponude da probate sir i pršutu iz sela Njeguši. Najbolji ukus Crne Gore slio se u dimljenom mesu koje se suši na ukrštanju vazdušnih struja s planina i sa mora.

Na samom Jezerskom vrhu  (1660 m) po želji Petra II Petrovića Njegoša, podignuta je kapelica još za njegovog života. Amanet da u njoj i počiva ispunio je knjaz Danilo, iznijevši sa najviđenijim Crnogorcima njegove posmrtne ostatke na vrh, u carstvo munja. Ali, nisu samo munje remetile vladici vječni san. Jezerski vrh bio je meta prvo Turaka, a potom Austrijanaca, koji su 1916. kapelicu sravnili sa zemljom. Podignuta je nova, 1925, ali se rodila ideja o gradnji monumentalnijeg spomenika, po projektu vajara Ivana Meštrovića

biljarda_2

U ovoj zgradi su nastala najznačajnija djela koja je Petar II Petrović Njegoš, duhovni i svjetovni vladar, pjesnik i filozof, napisao.

Biljarda je nekadašnja Njegoševa rezidencija, sagrađena 1838. godine, po planu Jakova Ozereckovskog. Ime je dobila po bilijaru koji je Njegoš donio iz Beča – bio je to prvi i tada jedini bilijar u Crnoj Gori. >>>

manastir_2

Ivan Crnojević je najvjerovatnije već 1475. godine preselio vladarsko sjedište iz Žabljaka na Obod (Riječki grad). Tu je mogao stolovati oko šest godina. Povlačeći se ispred turske najezde, prenosi svoju prestonicu sa Oboda u Cetinjsko polje, i u skrovitoj podlovćenskoj kotlini podiže prvo dvorac (1482 godine), a zatim i manastir, prema zavjetu koji je godinu dana ranije dao pred Bogorodičinom ikonom u njenom hramu u Loretu. >>> 

crnojevica_2

Mali grad na istoimenoj rijeci jedan je od najljepših gradova Crne Gore.
Rijeka Crnojevića je lako dostupna sa magistralnog puta Podgorica–Cetinje. Početak priče o gradu se vezuje za vladara Zete, Ivana Crnojevića (1465–1490), koji je da bi izbjegao Tursku vojsku na Obodu podigao utvrđenje i manastir, čija je crkva posvećena Svetom Nikoli. Tu je prenio svoju prijestonicu sa tvrđave Žabljak, a manastir je postao sjedište zetske Mitropolije. >>>

relikvije_2

Na Cetinju se nalaze tri velike hrišćanske svetinje.
U Cetinjskom manastiru čuvaju se: ruka Sv. Jovana Krstitelja (ruka koja je krstila Isusa Hrista) i čestica Časnog Krsta Gospodnjeg (dio krsta na kojem je razapet Isus Hrist); a u zgradi Vladinog doma u Plavoj kapeli: ikona Presvete Bogorodice Filermose. >>>

”Žabljak Crnojevića”

zabljakc_2

Osnovali su je u X vijeku zetski kneževi Vojislavljevići, za vojne potrebe. U njoj je, prema pretpostavkama, boravila vojska despota Stefana Nemanjića. Kako je u XV vijeku postala prestonica, tako su počele žestoke borke oko i za tvrđavu Žabljak. Bila je to tada „varoš“ sa 300 kuća, kod ušća rijeke Morače u Skadarsko jezero, sa razvijenom trgovinom, važan privredni i trgovački centar. >>>

”Istorijski muzej”

istorijski_2

Duh ratničkog Crnogorca, koji se kroz vjekove borio, što sa surovim uslovima krša, goleti, tla nepristupačnog i za neprijatelja, a ono i za odbranu tog istog tla od spoljnih sila, najbolje može da se osjeti kroz hronologiju datu u Istorijskom muzeju, u zgradi Vladinog doma. >>>

 

mauzolej_2

Na samom Jezerskom vrhu  (1660 m) po želji Petra II Petrovića Njegoša, podignuta je kapelica još za njegovog života. Amanet da u njoj i počiva ispunio je knjaz Danilo, iznijevši sa najviđenijim Crnogorcima njegove posmrtne ostatke na vrh, u carstvo munja. Ali, nisu samo munje remetile vladici vječni san. Jezerski vrh bio je meta prvo Turaka, a potom Austrijanaca, koji su 1916. kapelicu sravnili sa zemljom. Podignuta je nova, 1925, ali se rodila ideja o gradnji monumentalnijeg spomenika, po projektu vajara Ivana Meštrovića >>>